Een ouderschapsplan ga je maken als je het plan hebt opgevat te gaan scheiden.
Precies dat wat je zo moeilijk vindt om samen te doen, wordt nu een noodzaak.

Het vraagt nog meer inspanning en bereidheid van beide partners dan ze tijdens het huwelijk hebben gegeven, omdat het niet meer vanzelfsprekend goed voelt bij elkaar.
En wat is dan de beste oplossing voor de kinderen?
Hoe kan er besloten worden over belangrijke zaken in het belang van de kinderen?
Wat willen de kinderen? Is het zinvol om ze bij besluiten te betrekken?
Het is in deze situatie een grote opgave om met respect over elkaar te blijven spreken en denken.
En vertrouwen te hebben in het goede ouderschap van de ex partner.

In de periode dat het ouderschapsplan gemaakt wordt is het aan te bevelen de kinderen een begeleiding te geven die gericht is op kinderen. Hoe goed we het ook willen doen, voor de kinderen is dit een moeilijke tijd. Het kan helpend voor ze zijn als ze in deze periode apart aandacht krijgen van iemand die buiten het conflict staat. Daar kunnen ze meer vrijheid ervaren om hun loyaliteitsgevoelens een plek te geven en hun gevoelens te uiten op een veilige manier.
Zo is spelen veel fijner dat erover praten, en met het spel kun je toch goed laten merken wat er zich innerlijk bij je afspeelt, hoe je bang bent of je schuldig voelt, of ook hoe je denkt dat je het kunt oplossen voor je ouders. Dan kun je in de loop van de therapie gaan begrijpen dat je geen invloed hebt op wat volwassenen besluiten. Maar dat het wel fijn is als er naar je geluisterd wordt, dat je wel wensen hebt waarmee rekening gehouden kan worden.

In het gesprek met de ouders, gezamenlijk, of elk apart, kunnen we meer begrip krijgen hoe het voor het kind is, wat er innerlijk speelt en wat verzachtend of helpend kan zijn.
In zo’n oudergesprek worden vaak concrete adviezen gegeven, afhankelijk van datgene wat ik in de spelkamer heb kunnen ervaren aan het kind.